Problem ze skórą przy cukrzycy

33Osoby, które cierpią na cukrzycę często mają problemy dermatologiczne ze swoją skórą. Skóra cukrzyka jest delikatniejsza, przesuszona, podatna na uszkodzenia i zakażenia. Problemy skórne mogą mieć związek z samą chorobą lub wynikać ze stosowania insuliny. Jednak dolegliwości pojawiają się najczęściej u osób z niewyrównaną cukrzycą, czyli taką która jest źle leczona. Główny powód zmian na skórze u osób cierpiących na cukrzycę są powstałe w wyniku choroby uszkodzenia naczyń krwionośnych zaopatrujących tkanki w tlen i substancję odżywcze. Charakterystyczne przy cukrzycy są przebarwienia, brązowe plamy na podudziach. A u osób młodych występuje tzw. rumieniec cukrzycowy (skóra jest mocno przesuszona i zaczerwieniona) z reguły na policzkach i czole, ale czasem również na podudziach i stopach. Może również pojawić się nadmierne owłosienie czy bielactwo. Diabetycy są narażeni na częste zakażenia grzybicze i drożdżakowe. Cukrzykom towarzyszą również zaburzenia lipidowe, które ujawniają się w postaci żółtaków- żółtych grudek umiejscowionych zwykle na powiekach. Najbardziej uciążliwa jest jednak wyjątkowa suchość i swędzenie skóry. Jednak prawidłowa jej pielęgnacja łagodzi przykre dolegliwości, a na rynku jest wiele preparatów które skutecznie pomagają. Na szczególną uwagę zasługują emolienty, czyli preparaty trwale nawilżające, które zapobiegają ucieczce wody ze skóry. Pomaga również w odbudowie osłabionej chorobą skóry, nie podrażniając jej, ponieważ nie mają substancji zapachowych. Radzą sobie również w ochronie skóry przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Emolienty można nabyć w postaci żeli, płynów pod prysznic, balsamów oraz kremów do ciała. Ważne jest to iż te do kąpieli nie zawierają wysuszającego skórę mydła. Istotny jest również fakt by diabetycy regularnie używali kremów antybakteryjnych, zapobiegających grzybicy i poceniu się stóp. Godne polecenia są kremy z mocznikiem i gliceryną, które dobrze nawilżają przesuszoną skórę.

Nocna regeneracja

561To właśnie o tej porze większość komórek w naszym organizmie się regeneruje, dotyczy to także komórek skóry. Dlatego warto dobrać dobry krem na noc, musi on być dobrany zarówno do wieku jak i do rodzaju skóry. Jeśli jesteś już po czterdziestce to także wypadałoby stosować kosmetyki na dekolt, szyję i dłonie. Pamiętaj o tym by okolic oczu nie wolno obciążać zbyt gęstymi kremami by nie wstać z obrzękami. Nie zapominaj o podstawie, czyli o demakijaż wieczornym. Noc to także doskonała pora by na twarz nałożyć maskę, zawarte w niej aktywne składniki bardzo dobrze się wchłoną. Pamiętaj, że nic nie podziała tak na twoją cerę jak dobry sen. Jego braku nie nadrobisz żadnym kosmetykiem. W przypadku, gdy nie przekroczyłaś jeszcze trzydziestu lat i nie widać jeszcze żadnych oznak starzenia to zadbaj by skóra otrzymywała wszystkie potrzebne składniki. Za dnia stosuj kremy nawilżające, z filtrami, w nocy sięgnij po mocniejszy krem, powinien on dziwić twoją skórę i zabezpieczyć ją przed zbyt szybkim starzenie. Natomiast, jeśli już na twej twarzy zaczynają się delikatnie rysować linie to sięgnij po preparat służący do wygładzania zmarszczek mimicznych. Pod oczy wystarczy, że zastosujesz żel przeciwzmarszczkowy. Gdy już przekroczysz czterdzieści lat to zacznij stosować kremy z mocniej działającymi składnikami, opóźnią one proces starzenia się skóry. Krem taki powinien też zawierać witaminy C i E, pobudzają one produkcję kolagenu elastyny. Gdy twoja cera jest bardziej zniszczona to stosuj na noc krem złuszczający, w którego składzie są kwasy. Pod oczy warto nakładać krem wygładzający drobne linnie. Gdy już przekroczysz 50 lat to masz dojrzała skórę a o nią trzeba dbać za proca innych kosmetyków. Dobry krem na noc zmniejszy efekty problemów spowodowanych spadkiem poziomu estrogenów. Gdy skóra traci napięcie to możesz zacząć stosować kremy ze składnikami napinającymi. Taką właściwość mają proteiny. Podobny kosmetyk warto stosować po oczy. Na dłonie warto na noc zastosować serum odmładzające, jest to bardzo mocny kosmetyk, który może przynieść wręcz szokujące rezultaty, jeśli nałożymy go na noc. Rano użyj matowego podkładu o ton jaśniejszego niż twoja karnacja danego dnia. Policzki ożyw różem a twarz muśnij delikatnie pudrem transparentnym. Jeśli chodzi o oczy to nadal doskonale sprawdzają się odcienie beżu i szarości, przy malowaniu należy unikać wyraźnych kresek.

Łojotokowe zapalenie skóry

512Chorobę tę wywołuje lipofilny drożdżak Malassezia, który jest stałym składnikiem flory bakteryjnej skóry i mieszków włosowych. Drożdżaki te mają zdolność uwalniania kwasów tłuszczowych z łoju wydzielanego przez gruczoły znajdujące się w skórze, natomiast kwasy tłuszczowe odgrywają bardzo ważną rolę w procesach zapalnych. Przyczyną gwałtownego wzrostu drożdżaków lipofilnych jest wiele, są to między innymi zaniedbania higieniczne, używanie zbyt drażniących kosmetyków, długotrwały stres, zaburzenia odżywiania, osłabienie układu immunologicznego, oraz obniżenie odporności spowodowane wirusami. Na łojotokowe zapalenie skóry narażone są głównie osoby chore na cukrzyce, zapalenie trzustki, wirusowe zapalenie wątroby typu C, czy zakażeni wirusem HIV. Ale również zaburzenia neurologiczne sprzyjają zachorowaniu, m.in. padaczka, choroba Parkinsona, prażenie nerwu twarzowego. Łojotokowe zapalenie skóry charakteryzuje się nieregularnymi plamami rumieniowymi pokrytymi łuszczącym się naskórkiem o żółtawym zabarwieniu. Zmianom tym towarzyszy świąd i pieczenie, które nasila się, gdy rośnie temperatura otoczenia, czy gdy nosimy zbyt ciepłą i nieprzewiewną czapkę. Choroba nieleczona powoduje wypadanie włosów i przerzedzenia włosów. Leczenie w zależności od nasilenia choroby zaleca lekarz dermatolog. Czasem wystarczy zastosować tylko leczniczy szampon przeciwłupieżowy, a innym razem niezbędna jest zastosowanie silnych preparatów przeciwgrzybicznych i zawierających kortykosteroidy do stosowania miejscowego, a w niektórych przypadkach konieczne bywa leczenie ogólne. Zawsze jednak ważną rolę odgrywa właściwa pielęgnacja skóry głowy i w tym przypadku nie ma znaczenia czy choroba jest mało czy bardzo zaawansowana. Ważne jest to by po ustąpieniu stanu zapalnego należy kontynuować kurację przeciwłupieżową, używając szamponów do codziennej pielęgnacji – chodzi tu głównie o to, by utrwalić efekty i nie dopuścić do nawrotu choroby. Pamiętaj o tym by nie przegrzewać głowy, czyli unikaj intensywnego słońca, w okresie zimowym noś przewiewne czapki z naturalnego włókna, zrezygnuj z suszarki do włosów, oraz ostrożnie dobieraj kosmetyki do pielęgnacji i stylizacji, by nie podrażnić wrażliwej skóry głowy.

Grzybica

GrzybicaGrzybica jest powodowana głównie przez grzyby, głównie Microsporum canis i Trichophyton tonsurans, które są elementem naturalnej mikroflory skóry głowy. To one stają się przyczyną choroby, gdy dojdzie do spadku odporności w wyniku stosowania antybiotyków o szerokim spektrum działania. Sprzyjającym środowiskiem dla grzybów jest niewłaściwa higiena, przegrzewanie i uszkodzenie skóry głowy, co ułatwia wnikanie dermatofitów w głąb naskórka. Grzybica to choroba bardzo zakaźna. Należy pamiętać o tym, że zmiany grzybicze dotyczą nie tylko skóry głowy, ale także włosów. Jeśli sprawcą są grzyby z rodzaju Microsporum canis to widoczne są duże pojedyncze ogniska pozbawione włosów – są one ułamane zwykle na równej wysokości, tuż nad skórą. Czasem te łyse placki są zaczerwienione, czego konsekwencją jest stan zapalny. Jeśli anstomiast sprawcą choroby są grzyby z rodziny Trichophyton tonsurans wówczas choroba wygląda trochę inaczej a mianowicie pojawiają się liczne małe ogniska nierówno ułamanych włosów co stwarza efekt ich przystrzyżenia – dlatego inaczej nazywa się ją grzybicą strzygącą. Charakterystyczny jest również ziemisty zapach skóry głowy. Po wyleczeniu włosy odrastają. Leczenie z reguły sprowadza się do stosowania szamponu zawierającego grzybobójczy ketokonazol. Jeśli zmiany są bardzo nasilone wzmacnia się kurację środkami doustnymi. Domowa terapia głównie polega na ograniczeniu ryzyka rozszerzenia się zakażenia na domowników – czyli staranna dezynfekcja grzebieni i szczotek, używanie oddzielnego ręcznika.

Wszawica

WłosySprawcą tej choroby jest wesz głowowa, która przenosi się błyskawicznie przez kontakt z osobą zarażoną. Wesz żyje około jednego miesiąca i w tym czasie składa 200-300 jaj, czyli tzw. gnid. Dorosłe osobniki żywią się krwią, pasożytują głównie w okolicy potylicznej, gdzie jest najcieplej. Gnidy natomiast umiejscowione są u nasady włosów na całej głowie. Nieustanny świąd skóry głowy wymuszający drapanie się od razu nasuwa podejrzenie wszawicy. Wówczas należy przejrzeć włosy osobie której dokucza świąd, a jeśli zauważymy punkciki wielkości łebka od szpilki w kolorze białym to są to gnidy, które tuż przed wylęgnięciem zmieniają kolor na brązowy i podejrzenie wszawicy staje się prawdą. Dorosłe osobniki mają 2-3mm a ich barwa zależy od koloru włosów, a więc u osób ciemnowłosych wszy przybierają ciemny kolor, a u blondynów są białe. Ich obecność może zdradzać również zaczerwienieni skóry ma głowie i niewielkie ranki. Z wszawica nie trzeba zwracać się do lekarza. Wystarczy wybrać się do apteki i zakupić specjalistyczne preparaty i szampony zawierające np. permetynę, lindan czy roztwór dimetikonu. Takie preparaty należy stosować ściśle z instrukcją producenta, która znajduje się na opakowaniu. Należy również zdezynfekować wszystkie szczotki i grzebienie używane przez osobę zarażoną. Dezynfekcja polega na moczeniu tych rzeczy w gorącej wodzie z mydłem przez 15 minut. Trzeba również wyprać w wysokiej temperaturze pościel i noszone niedawno ubrania. Jeśli niektórych rzeczy nie da się wyprać to należy je zamknąć w plastikowym opakowaniu na 2-3 tygodnie. Pamiętaj również o dokładnym odkurzeniu dywanu i obić mebli.